Terrariumdieren hebben de naam onderhoudsarm te zijn, en dat klopt: veel soorten in deze rubriek eten één keer per week en vragen verder weinig aandacht. Wat ze wél vragen is techniek die klopt. Temperatuur, uv-straling, luchtvochtigheid en voedsel moeten binnen nauwe grenzen blijven, en gaat daar iets mis, dan ziet u dat niet meteen. Een reptiel dat te weinig uv-B krijgt, oogt maandenlang normaal en heeft ondertussen zachte botten.
Dat maakt de aanschaf anders dan bij andere dieren: het geld zit in het verblijf en niet in het dier. Een baardagaam kost € 60 tot € 150, maar een terrarium met de juiste spotlamp, uv-B-lamp, thermostaten en inrichting loopt naar € 500 tot € 800. Bezuinigen op de verlichting is bij reptielen de duurste besparing die er is, en uv-B-lampen moeten elk half jaar tot jaar vervangen worden: de straling neemt af terwijl het zichtbare licht gelijk blijft, dus u ziet het niet aan de lamp.
De eisen lopen per soort sterk uiteen, en dat is de reden dat deze rubriek acht aparte pagina's heeft. De baardagaam wil een warmteplek van 40 tot 42 °C onder een spot; de luipaardgekko is nachtactief en heeft juist warmte van onderen nodig plus een vochtig schuilhok om in te vervellen. De korenslang vraagt vooral een terrarium dat werkelijk op slot kan. De axolotl staat aan de andere kant van het spectrum: die wil koel water van 15 tot 18 °C en gaat boven de 24 °C in de problemen. De landschildpad hoort helemaal niet binnen maar het grootste deel van het jaar buiten, met een echte winterrust. En de wandelende tak heeft geen enkele techniek nodig, alleen bramenblad en hoogte om in te vervellen.
Twee juridische punten komen in deze groep steeds terug. Het eerste is CITES: alle Testudo-landschildpadden staan op Bijlage A en vragen een geldig EU-certificaat plus een identificeerbaar dier. Koop er nooit een zonder papieren, ook niet van een particulier met een aannemelijk verhaal. Het tweede is de Unielijst van invasieve exoten, waarop de roodwangschildpad sinds 2016 staat: waterschildpadden van die soorten mogen niet meer verhandeld of gefokt worden, en uitzetten in de natuur is strafbaar.
Dan de hygiëne. Reptielen dragen vaak salmonella zonder er zelf ziek van te zijn. Was uw handen na elk contact met het dier of het verblijf, spoel filtermateriaal niet in de gootsteen waar u eten bereidt, en houd jonge kinderen, zwangeren en mensen met een verminderde afweer weg bij het verblijf. Bij de vogelspin speelt iets anders: niet het gif is het probleem maar de brandharen, die jeuk en irritatie geven op huid, ogen en luchtwegen.

De vogelspin: welke soorten geschikt zijn om te beginnen, hoe het terrarium eruitziet, wat brandharen zijn en waarom u haar niet…

De wandelende tak: welke soort geschikt is, hoe het verblijf eruitziet, dat hij bramenblad eet en waarom hij zich zonder mannetj…

De axolotl: waarom hij zijn larvenvorm houdt, welke watertemperatuur hij nodig heeft, waarom grind gevaarlijk is en wat hij eet.

De korenslang: waarom hij de rustigste beginnersslang is, welk terrarium hij vraagt, dat hij bevroren muizen eet en hoe hij onts…

De luipaardgekko: waarom hij warmte van onderen nodig heeft, hoe het vochtige schuilhok werkt, wat hij eet en hoe oud hij wordt.

De baardagaam: terrariumafmetingen, de warmteplek en uv-B, wat hij op elke leeftijd eet en waarom hij altijd alleen hoort te won…

De roodwangschildpad: hoe groot hij wordt, welk aquaterrarium nodig is, waarom uitzetten strafbaar is en waarom hij zelden voor…

De Griekse landschildpad: waarom hij buiten hoort, hoe de winterrust werkt, wat hij eet en welke CITES-papieren verplicht zijn.