Vogels in huis

Vogels worden verkocht als kijkdieren voor in een kooi, en dat is precies de reden dat het zo vaak misgaat. Op één soort na zijn alle vogels in deze rubriek groeps- of zwermdieren die contact met soortgenoten zoeken, die dagelijks moeten vliegen en die veel ouder worden dan mensen verwachten.

Begin bij de levensduur, want die stuurt de hele beslissing. Een zebravink haalt vijf tot zeven jaar, een kanarie acht tot twaalf, een grasparkiet zes tot twaalf, een agapornis tien tot vijftien, een valkparkiet vijftien tot twintig en een grijze roodstaart vijftig tot zestig jaar. Bij die laatste is de vraag niet of u goed voor de vogel kunt zorgen, maar wie hem overneemt als u er niet meer bent. Papegaaien worden in de praktijk twee of drie keer doorgegeven, en elke verhuizing is voor een dier dat zich zo sterk hecht een breuk.

Het tweede punt is de kooi, en dan vooral het inzicht dat de kooi niet de leefruimte is. Papegaaiachtigen hebben dagelijks meerdere uren vrije vlucht nodig in een veilige kamer. Veilig betekent hier iets concreets: ramen afgedekt, deuren dicht, pannen van het vuur en geen oververhitte antiaanbaklaag in huis, want de dampen daarvan doden een vogel binnen minuten. Datzelfde geldt voor geurkaarsen, sigarettenrook en veel schoonmaakmiddelen. Bij kanaries en zebravinken weegt vrije vlucht minder zwaar, mits de kooi breed genoeg is — vogels vliegen horizontaal, dus breedte telt en hoogte nauwelijks.

Het derde punt is voeding, en daar staat één fout bovenaan: uitsluitend zaad. Zaadmengsels zijn vetrijk en eenzijdig, en vogels pikken er selectief hun favorieten uit. Vervetting van de lever is bij grasparkieten en valkparkieten een van de meest voorkomende doodsoorzaken. Vul dagelijks aan met vers groenvoer en kiemzaad, of stap over op pellets, waarbij selectief eten niet mogelijk is.

Twee soorten in deze rubriek vallen buiten dat patroon. De sierduif is een buitendier dat in een hok met een aangebouwde vlucht hoort en niet binnenshuis; hij staat hier omdat hij verder als gezelschapsvogel wordt gehouden en opvallend tam wordt. En de kanarie is de enige die alleen gehouden kan worden zonder dat het dier daaronder lijdt, omdat kanaries in het wild niet in vaste paren leven.

Wat alle vogels delen, is dat ze ziekte extreem lang verbergen. Een vogel die opbolt, op de bodem zit of met de staart wipt bij het ademen, is meestal al dagen ziek en moet dezelfde dag naar een dierenarts met vogelervaring. Zoek die praktijk op vóórdat u een vogel in huis haalt; de gemiddelde kleine-huisdierenpraktijk kan hier weinig mee.