Vogels in huis

De kanarie: een zangvogel die vooral gehoord en niet aangeraakt wil worden

Oranjegele kanarie zit op de rand van een kooi
Foto: Yavor Uzunov — CC0 · Wikimedia Commons

Vijfhonderd jaar gehouden om zijn stem

De kanarie stamt af van de wilde kanarie van de Canarische Eilanden, Madeira en de Azoren, en wordt sinds de zestiende eeuw in Europa gehouden. In die vijf eeuwen is er vooral geselecteerd op zang en op kleur, en dat heeft geleid tot een grote verscheidenheid: zangkanaries zoals de harzer en de waterslager, kleurkanaries in geel, oranje, wit en bont, en postuurkanaries met afwijkende vormen.

Wat al die vormen gemeen hebben, is dat de kanarie een kijk- en luistervogel is en geen knuffeldier. Hij wordt zelden echt hand-tam en laat zich niet graag vastpakken. Dat is geen gebrek maar een eigenschap: wie een vogel wil die op de schouder zit, komt bij een valkparkiet beter uit. Wie een levendige zang in huis wil, zit bij de kanarie precies goed.

Acht tot twaalf jaar

Een kanarie wordt gemiddeld acht tot twaalf jaar oud, en met goede verzorging soms nog wat ouder. Hij weegt vijftien tot dertig gram, afhankelijk van het type, en is twaalf tot vijftien centimeter lang. Postuurkanaries zoals de Gloster of de Norwich zijn groter en gemiddeld wat kwetsbaarder dan de gewone zangkanaries.

Belangrijk om vooraf te weten: alleen mannetjes zingen. Vrouwtjes maken korte roepjes maar geen liedjes. Wie een kanarie koopt om de zang, moet dus zeker weten dat het om een man gaat, en dat is bij jonge vogels niet aan het uiterlijk te zien. Koop bij een kweker die de vogel heeft horen zingen.

Kooi en inrichting

Een kanarie vliegt kort en veel en heeft daarom vooral breedte nodig. Voor één vogel geldt tachtig centimeter breed als redelijk minimum, voor twee liever honderd of meer. Hoogte is minder van belang. Plaats twee tot drie zitstokken van verschillende diktes op verschillende hoogtes, met genoeg ruimte ertussen om van de ene naar de andere te vliegen; volgestouwde kooien met speelgoed werken bij deze soort averechts.

Zet de kooi op ooghoogte, uit de tocht en niet in de volle zon. Kanaries baden graag: bied twee tot drie keer per week een ondiep badje met lauw water aan en haal het er na een half uur weer uit. Vrije vlucht in een veilige kamer is een plus, maar minder noodzakelijk dan bij papegaaiachtigen, mits de kooi ruim genoeg is.

Voeding

Een kanariezaadmengsel op basis van kanariezaad en raapzaad vormt de basis. Vul dagelijks aan met vers groenvoer — andijvie, vogelmuur, paardenbloemblad, een schijfje appel of komkommer — en met kiemzaad, dat vooral in de rui en de broedtijd waardevol is. Een eivoer wordt gegeven tijdens de rui en bij het opfokken van jongen, maar is buiten die periodes te vet.

Een sepiaschelp of kalkblok en maagkiezel horen erbij. Ververs het water dagelijks. Wat er niet in hoort: avocado, chocolade, ui, zout en gekruide etensresten. Let ook op verse blaadjes uit de tuin die met bestrijdingsmiddelen behandeld kunnen zijn.

De rui en de zang

Eén keer per jaar, doorgaans in de nazomer, ruit een kanarie zijn volledige verenkleed. Dat kost veel energie, en in die periode van zes tot acht weken stopt het zingen vrijwel volledig. Veel nieuwe houders schrikken daarvan en denken dat de vogel ziek is. Dat is meestal niet zo: geef in de rui extra eivoer en kiemzaad, houd de vogel warm en uit de tocht, en laat hem met rust.

De zang komt daarna vanzelf terug. Wat de zang bevordert is voldoende daglicht — twaalf tot veertien uur — en het horen van andere kanaries. Wat de zang remt is stress, tocht, een te kleine kooi en de aanwezigheid van een vrouwtje, want een man met een partner zingt vaak minder.

Gezondheid en kosten

Kanaries zijn vatbaar voor luchtweginfecties, luchtzakmijt (te herkennen aan piepende ademhaling en klikkende geluidjes), en kalkpoot door schurftmijt, dat ruwe, opstaande schubben op de poten geeft. Ook komt vervetting voor bij vogels die uitsluitend zaad krijgen en te weinig ruimte hebben. Een vogel die opbolt, met de staart wipt bij het ademen of op de bodem zit, moet dezelfde dag naar een vogeldierenarts.

De kosten zijn laag: een kanarie kost twintig tot vijftig euro, en aan voer, zand en groenvoer bent u tien tot vijftien euro per maand kwijt. Een goede ruime kooi kost vijftig tot honderdvijftig euro.

Voor wie is een kanarie geschikt

De kanarie past bij wie zang in huis wil, weinig ruimte heeft en een vogel zoekt die weinig rommel maakt en niet schreeuwt. Het volume is aangenaam: melodieus in plaats van schel, en dat maakt hem geschikter voor een appartement dan de meeste papegaaiachtigen.

Hij past niet bij wie een vogel wil aaien of op de hand wil hebben, en niet bij wie verwacht dat er het hele jaar door gezongen wordt. Kanaries kunnen alleen gehouden worden — anders dan parkieten zijn ze in het wild niet strikt in paren gebonden — maar twee vogels in een ruime kooi doen het doorgaans beter, mits het niet een man en een vrouw zijn die u niet wilt laten broeden.

Veelgestelde vragen

Waarom zingt mijn kanarie niet meer?
Meestal door de jaarlijkse rui in de nazomer, die zes tot acht weken duurt en veel energie kost. Ook stress, tocht, te weinig daglicht of de aanwezigheid van een vrouwtje kunnen de zang remmen. Blijft de vogel bol zitten of eet hij slecht, dan is een dierenarts nodig.
Zingen vrouwtjeskanaries ook?
Nee, alleen mannetjes zingen echte liedjes. Vrouwtjes maken korte roepjes. Bij jonge vogels is het geslacht niet aan het uiterlijk te zien, dus koop bij een kweker die de vogel heeft horen zingen.
Mag een kanarie alleen wonen?
Dat kan, anders dan bij parkieten. Kanaries leven in het wild niet strikt in vaste paren. Twee vogels in een ruime kooi doen het doorgaans wel beter, mits u geen man en vrouw combineert als u niet wilt laten broeden.

Lees ook